Zaman ve mekan fark etmeksizin kimileri müsaade isteyerek kimileri saygısızca camdan başını uzatır. Pirinç ister, su ister, yol sorar… Bu davetsiz misafirlerin çoğunun dilinden şunlar fırlayıverir istisnasız: Tek başına mısınız? Yalnız mısınız? Kimse yok mu? E! Sıkılmıyor musunuz? Neden yalnız geziyorsunuz? Benim gerçekten tek başıma oluşum yahut sadece beni görmeleri bir şekilde insanların dikkatini çeker.…

Bu yazı iki bölümden oluşacak. Bilmiyorum belki birleştiririm. Ancak diğer yazıların aksine buraya bir uyarı koymak şart:  BU YAZI PSİKOLOJİK SÜREÇLERİ KONU EDİNİR VE OKUMA, KİŞİSEL SÜREÇLERE DAYALIDIR. KENDİNİZİ YAZININ OBJESİ OLARAK HİSSETMENİZ DURUMUNDA VAKİT KAYBETMEDEN UZMAN BİR KLİNİK PSİKOLOĞA DANIŞINIZ. Ülkemizde, genel olarak doğu toplumlarında sıklıkla görülen, insana dair bir olumsuzluk konumuz. Bizim gibi…

Üzerimizde en güzel giysilerimiz var. Kızların saçı iki yandan bağlanmış. Benim ünlü papyonum ve kasketim üzerimde. Bilmem ne günü olmalı. Anaokulu başından beri beni çok sarmıyor. Sokakları, çimento kamyonlarını, işçileri özlüyorum ama el mecbur gidiyoruz. Binbir tembih çekiliyor her gün sınıfta küfür etmemek, “uygun” davranmak, öğretmenin söylediği mantıksız şeyleri kabul etmek için. Kabul ediyoruz. Dedim…

Öteden beri, “bir insanı benim için değerli kılan şey nedir?” sorusuna yanıtım “sadakat” olmuştur. Bir insan iyi, kötü, çirkin, güzel, akıllı, aptal olabilir. Tahammül mümkündür. Fakat sadakatsiz ve omurgasız insan dünya üzerindeki en tehlikeli varlıklardandır.  Öyle ki her şeyin, tüm bu çilenin Adem babamız ve Havva annemizin Rab’lerinin sözüne sadakatsizliği ile başlaması tehlikenin boyutunu gözler…

Tarih inzivaya çekilen insan örnekleri ile doludur. Kimileri ulvi bir amaç, kimileri yorulduğu, kimileri şartlar öyle gerektirdiği için belli süre ya da sonsuza dek dış dünyadan soyutlar kendini. Peygamberler, ünlü komutanlar, siyasetçiler, sanatçıların biyaografilerini incelersek genellikle yaşamlarının bir bölümünde inzivaya çekildiklerini, toplumdan ayrıştıklarını görürüz. Kimileri bunu planlı ve programlı hale getirmiştir. Üretkenliğini kazanabilmek, kendine dışarıdan…

Geçtiğimiz günlerde uzun süredir merak ettiğim Gökçeada’ya bir gezi düzenledim. “Ada” farklı bir yer. Adada olmak farklı bir duygu. Bunlara Avare bölümünde değineceğim. Gezimi bitirip Kuzu Limanı’nda feribot sırasına girdim. Dört araçla 15.00 seferini kaçırıp 17.00’ye kadar bekleyecek olmanın verdiği üzüntüyle sırada duran Erlik’in bagajını açıp tüpümü yaktım. Niyetim biraz kahve demlemek ve sefer saatine…

Karadeniz’in ufak ilçelerinden birinde bir ufaklık, yaz tatilinin sıkıcılığından olacak, bir işin ucundan tutmaya karar vermiş. Annesinin gözden uzaklaşmama şartıyla izin verişini fırsat bilip erkenden inmiş sokağa. Tutmuş dükkanın yolunu. Malum bugün çimento kamyonu gelecek. Çimento kamyonu demek, kamyonla Küre Dağları’nın uzak köylerine gitmek ve hatta belki, şoför izin verirse, damperi kalkan kamyonun gaz pedalına…

 Toplumların kabul ettiği dinî inançların; onların kültürlerine, dillerine, düşünme tarzlarına, siyasal yaşantılarına tesirine yönelik araştırma yaptığım bir gece ‘değişik’ playlistimden beni tahrik eden bir ezgi çalmaya başladı. Çok da aldırmadan önümdeki kağıt karmaşasını karıştırmaya devam ederken soprano hanımefendinin belli belirsiz haykırdığı cümlenin sonundaki ‘…. Lord!’ sözü ben de tarifi imkansız duygulara neden oldu. Kağıtları, kitapları…

      Dünya’da var olan tüm canlıların ortak özelliklerinden belki de en önemlisi beslenmedir. İstisnasız bir biçimde her canlı beslenmeye ihtiyaç duyar. Onun yaşamını sürdürmesi öncelikli olarak beslenmeye dayalıdır.     İnsanın beslenmesinden bahsettiğimizde sadece gıdaların belli şekilde tüketilmesi yani fiziksel beslenme akla gelmektedir. Ancak sağlıklı bir insan fiziksel beslenmenin yanında bir o kadar da zihinsel beslenmeye…

    Bir önceki yazımı okurken yine bir çıkmaza düştüm ve bu çıkmazı sizlerle paylaşmak istiyorum. Kuşlardan bahsederken iki farklı kuş üzerine de bir şeyler söylemek gerekir sanırım. Martı ve akbaba…         Martıları hepimiz biliriz. Denize yakın bölgelerde yaşayanlar çok iyi tanırlar martıyı. İstanbul şairlerinin şahane İstanbul betimlemelerine konu olmuş, şirin kuşlardır. Resimleri…